تبلیغات
کوئیپر - آدم گچی ها

کوئیپر

آدم گچی ها

تا حالا فکر کردین اگه آدمیزاد جنسش از گچ بود چطوری میشد؟ * من اولین تصویری که از این حالت توی ذهنم اومد، آدم های گچی بودن تو رنگ های مختلف، مثل گچ های پای تخته سیاهای مدرسه! یک آدم گچی به دنیا میومدی، شروع به راه رفتن میکردی و همینطوری، تو گذر عمر کم کم پاهات شروع میکرد به سابیدن. دست ها حتی. اما کمتر. بعد فکر کردم که چقدر بده اینطوری. آدم ها تا بیست سالگی تا مچ پاهاشون سابیده بود. بعد بزرگ تر میشدن تا زانو. همینطوری تو خیابون راه میرفتی آدم گچی های مختلفو میدی که قد و نیم قد، راه میرن برا خودشون. بعد یه مدت کلا پاهاتو از دست میدادی. آدم گچی هایی که پیر شده بودن شروع میکردن با دست هاشون حرکت کردن. و بعد دست ها شروع میکرد به سابیدن. احتمالا شهرداریشون بیشتر از هرچیز، روی وجود شن و سنگریزه تو خیابونا حساس بود! و هر روز صبح، قبل اینکه آدم گچی ها بیدار بشن و بخوان برن سر کار، مامورهایی بودن که با تی و جارو میفتادن به جون پیاده رو ها و ردهای گچی که از روز قبل رو زمین مونده بود رو پاک میکردن. بعد یهو چیز دیگه ای به ذهنم اومد! درسته آدم گچی ها مغزشون هم گچیه، اما خنگ نیستن که! دست و پای گچی میسازن خب! چیزی که فراوونه تو دنیا گچ! حتما کارخونه های بزرگ اندام سازی گچی داشتن! تو رنگ ها و اندازه های مختلف! مغازه های دست و پا فروشی!

« سلام. یه جفت پنجه پا میخوام خانم. با یه جفت سر زانو.»

« برا چند ساله؟ پسرونه یا دخترونه؟ چه رنگی؟ »

« برا نوزاد! یه سالشه. دختر. یه آبی کمرنگ بدین بی زحمت. البته خودش صورتیه. اما مامانش میگه قشنگ میشه! »

« آخی! بفرمایید! گچ چسبوندن هم میخواین؟»

« نه مرسی. خونه داریم گچ»

« این پستونک هم بگیرید هدیه من! تازه اومده! با فناوری نانو! نرم و عالی! یه ماه هم تو دهنش باشه اصلا باعث گشاد شدن دهن بچه نمیشه!»

« اه مرسی، خیلی لطف کردین.»

«خواهش میکنم. روز خوبی داشته باشید»

« همینطور! خداحافظ»


------

* نه خب بدیهیه تا حالا همچین فکری نکردین! میدونم =)) دی:



[ شنبه 14 اسفند 1395 ] [ 12:07 ] [ کوئیپر ] [ نظرات() ]