تبلیغات
کوئیپر - و بالاخره LA DECIMA !

کوئیپر

و بالاخره LA DECIMA !

دوازده سال طول کشید!
دوازده سال و نود و سه دقیقه! من ته ته ته چاه ناامیدی ام . هیچ امیدی نیست . تا یک قدمی هدف رسیدیم و حالا باید شکست خورده برگردیم . واقعا امیدی نیست . من دارم آماده میشم گوشیم رو خاموش کنم و کل فردا رو از اتاقم بیرون نیام . موقعیت ها پشت سر هم از دست میرن . فحش پشت فحش . حسرت پشت حسرت! وااااای! اتلتیکو حواسش به بازی هست . توپ ها رو یکی بعد دیگری دفع میکنن به اینور و اونور . بازم یک کرنر بی خاصیت دیگه . مودریچ پشت توپ . فقط دو دقیقه از پنج دقیقه ی وقت های اضافه ی نیمه دوم مونده . دو دقیقه ، یعنی هیچی . این توپ هم میره بیرون حتما . روم به تلویزیون نیست اصلا . غرقم . مودریچ توپو میفرسته رو دروازه . توپ رو سر یکی از بازیکنای ما میشینه . دقیقه ی نود و سوم بازیه ! توپ داره به گوشه راست دروازه میره . دروازه بان از توپ دوره . یک ثانیه هم طول نمیکشه . بچه هایی که جلوتر از من نشستن، رئالی ها، به هوا بلند میشن . من دیگه چیزی نمیفهمم . رو هوام . دیوونه وار دارم داد میزنم و دور سالن میدوم! صدای فریاد بچه ها تا چندتا خیابون اونورتر شنیده میشه! برمیگردم سمت بچه ها ! با هیچکدوم نمیشه حرف زد . همه دارن داد و بیداد میکنن هنوز! میپرسم گلو کی زد؟! کی زد؟! همون موقع صحنه ی آهسته رو نشون میده . راموس! سرجیو راموس! شیرینی گل هزار برابر میشه! دوباره داد میزنم : راموووووووووووووس! و کی واسه این گل دیوونه تر از راموس؟!
و بعد دیگه بازی تمومه ! حتی اگه ببازیم هم دیگه اونقدرا ناراحت نیستم . یخ جمع رئالیا وامیشه . کری های بارسایی ها و بایرنی ها و همه طرفدارای امشب اتلتیکو میخوابه . بغل دستیم هرچند دقیقه میگه : راموس! راموس زد! ناموسه راموس! و بعدش دیگه مهم نیست! ما بازی رو میبریم . دیماریا بازم هنرش رو نشون میده و توپ برگشتی رو بِیل میفرسته تو دروازه! عمیقا خوشحال میشم اما خوشحالی خاصی نمیکنم . استرس! هیچکدوم از دوتا تیم، تو دقیقه 117 بازی دیگه نای دویدن ندارن . مارسلو گل بعدیو میزنه . اونایی که باخت رئالو میخواستن کم کم پا میشن میرن . دوربین مارسلو رو نشون میده که تو بغل کاسیاسه . بعد اشک های مارسلو . فوق العاده ان این صحنه ها ! چند دقیقه بعد رونالدو . پنالتی رونالدو به تور میشینه و دیگه تموم . من هنوز باورم نمیشه . همه اش به دقیقه نود و سه فکر میکنم . بعد سوت پایان و دسیما ، قهرمانی دهم، حالا مال ماست ! بچه ها دست میزنن، فریاد میزنن،کری میخونن،میخندن! واقعا دیگه از این بهتر هم میشه؟!


+ فکر میکنم سر یه چیزایی واقعا به خدا بدهکارم ! عمیقا خوشحالم! :)
+ سرجیو راموس: این گل برای همه هواداران است؛ به کاسیاس گفتم تو کاپیتان لعنتی ما هستی‌! ;))))))

+ به پرنده ها ، درختا ، مورچه ها ، گربه ها ، آدما ، زمین ، دیوارا ، پیاده رو ها ، به همه دنیا لبخند بزنید. دنیا قشنگ تر میشه.
+ کلا تا قبل دقیقه 90 نمیشه حتی کارای درسی رو انجام داد ! مخصوصا کارای درسی رو اصلا! همین پایان نامه ام مثلا ! :|
+ مثلا فکر کنید من الان نشستم دارم یه ویدئو میبینم در مورد مزایای « حشره خواری » ! :| من دیگه حرفی ندارم! :| دی:
+ دیشب بعد ITNOF دلم میخواست خون داد بزنم . خیلی هم نوشتم و پاک کردم . به هرحال . تو دنیایی که زندگی میکنیم آدمای «کثیف» هم کم نیستن . بگذریم .


[ یکشنبه 4 خرداد 1393 ] [ 03:05 ] [ کوئیپر ] [ نظرات() ]

نمایش نظرات 1 تا 30